مشاورMBA

اقتصادی email:gh_alibeigi@yahoo.com

انسان وآرامش
نویسنده : غلامرضاعلی بیگی - ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٦
 

انسان موجودیست اجتماعی ،واجتماع محیطی است پرازخوب وبد ،غم وشادی ...بنابراین انسان هیچوقت در این محیط به خوبی مطلق یا شادی مطلق نمیتواند دست یابد.

 بسیاری فکر میکنند که اگر از نظر اقتصادی یا موقعیت های سیاسی و... به آن سطح ایده آل برسند دیگرنه غمی خواهندداشت ونه آرزویی درصورتی که هرچه درزندگی به جلو پیش میروند وازتوان اقتصادی ویا سیاسی بالاتری برخوردار میشوند میبینند نه تنها آن آرامش وراحتی دورترودورتربلکه خودنیز خسته تر خسته تر  میشود "به قول قدما :هرکه بامش بیش برفش بیش"

 البته این بدان معنا نیست که ازهرگونه فعالیتی دست بردارید ودرسکون بمانید که این خود خوب نیست چون یکی از امیال مهم انسانی میل به ترقی وپیشرفت است ولی آنچه باید بدانید این است اگر دررشد اقتصادی وسیاسی بجای دست یابی به آرامش وخوشی گرفتاری شما زیاد شد بدانید علت آن چیست ونهراسید.

 میتوان چنین نیز نتیجه گرفت که اگر انسان فعالی هستید ولی با بسیاری از مشکلات دست وپنچه نرم میکنید نگران نباشید که این خود نشانی از رشد وتوسعه شماست.

 ولی آنچه مهم است بدانید این است که تمام هم وغم خودرا برای رشد اقتصادی وسیاسی بیشتر بدین منظور که از مشکلات رهایی یابید بگذارید درواقع جز از دست دادن آرامش خود نتیجه ایی را بدست نخواهید آورد.

 ولی به هرحال انسان توسعه طلب وبه عبارتی جاه طلب است واگراحساس میکنید که به بسیاری ازخواسته هایتان نرسیده اید وسختی را بجان میخرید تا بدانها دست یابید ودراین راه بابرنامه وهدفمند باشید بدانید به آن خواهید رسید

نومید مشو زچاره جستن     گز دانه شگفت نیست رستن

درنومیدی بسی امید است    پایان شب سیه سپید است

البته اگربدنبال زندگی شیرین وموفق هستید هرچیزی را بجا وبه اندازه درطلبش باشید واززندگی خود لذت ببرید درواقع امروز را فدای فردا نکنید.